«Το φίδι άλλαξε φωλιά…»

Οι εκλογές της 26^ης Μάη πέρασαν, αλλά η ισχύς τους θα διαρκέσει -τουλάχιστον- μία πενταετία. Είναι αλήθεια, ότι το πολιτικό σκηνικό ανετράπη μετά τα πρώτα αποτελέσματα. Οι δύο πρώτοι άλλαξαν θέσεις και η τρίτη θέση, ανήκει πλέον στο ΚΙΝΑΛ της Φώφης Γεννηματά. Το αξιοσημείωτο των φετινών εκλογών, είναι το γκρέμισμα της «Χρυσής Αυγής» από την Τρίτη θέση, με την εκλογική της δύναμη να μειώνεται κατά το ήμισυ. Παρόλα ταύτα, μπροστά στην γιορτή για την κρυάδα που υπέστη η ΧΑ, λίγοι είναι εκείνοι που παρατήρησαν την είσοδο του Κυριάκου Βελόπουλου στην Ευρωβουλή. Είναι πολλοί, όμως, αυτοί που προσπαθούν να καρπωθούν την εκλογική ήττα της ΧΑ.

Ας εξετάσουμε το ζήτημα από μια σκοπιά πιο πολιτική. Η ΧΑ έπαιξε και έχασε. Όχι επειδή οι πολίτες συνειδητοποιήσαν περί τίνος πρόκειται, αλλά γιατί η ίδια η ηγεσία με τις πολιτικές της απομάκρυνε τους ψηφοφόρους. Η «Χρυσή Αυγή», αποφάσισε να πάρει τον ρόλο της παραδοσιακής αστικής Δεξιάς στην πολιτική ζωή του τόπου. Με δηλώσεις του στυλ «Εμείς είμαστε πλέον η Δεξιά…» και με πιο μετριοπαθείς στάσεις σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, η ΧΑ έριξε τους τόνους. Και μαζί με τους τόνους έριξε και την εκλογική της δύναμη. Αναμφίβολα πρόκειται για μία πολύ θετική εξέλιξη. Το λυπηρό, όμως, πέρα από το ότι οι ψήφοι της ΧΑ πήγαν στον Pen Pal του Ιησού Χριστού, είναι ότι όλα τα κόμματα πάνε να καρπωθούν την εκλογική ήττα του Μιχαλολιάκου.

Όταν η «Χρυσή Αυγή» έκανε την εμφάνισή της στην πολιτική ζωή της χώρας, οι νυν υπερασπιστές του Δημοκρατικού Τόξου έπαιξαν το παιχνίδι της με τον καλύτερο τρόπο. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ της έδωσαν χώρο, χρόνο και κοινωνικούς πόρους για να συσπειρωθεί. Ο κ. Θεοδωράκης στην προ Ποταμιού εποχή, φιλοξένησε τον Ν. Μιχαλολιάκο στους «Πρωταγωνιστές», κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην μόρφωση και τις ρητορικές ικανότητές του, ενώ το ΚΚΕ, τηρούσε μία στάση θεωρητικής προσέγγισης του ζητήματος. Μετά τον on air ξυλοδαρμό της Λιάνας Κανέλλη και την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η ΧΑ αποκλείστηκε από κάθε πάνελ και εκπομπή. Ο τηλεοπτικός χρόνος που έπαιρνε πλέον, ήταν ο προβλεπόμενος από το Σύνταγμα, ή και λιγότερος.  Και εδώ αρχίζει το πραγματικό παιχνίδι…

Ο αποκλεισμός της ΧΑ από το προσκήνιο, καθαγιάζει όλα τα ΜΜΕ και τους φορείς που μέχρι πρότινος της είχαν στρωμένο το έδαφος με ροδοπέταλα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι ναζί της «Χρυσής Αυγής» ριζοσπαστικοποιούνται και περνούν σε μία άτυπη παρανομία. Ο λαός βλέπει τους αντισυστημικούς εκδικητές του παλιού πολιτικού συστήματος και τους στηρίζει. Η ΧΑ μπαίνει στην Βουλή και παίζει τον ρόλο του ακροδεξιού μαντρόσκυλου, που κρατά το κοπάδι μέσα στο μαντρί, με τις ευλογίες του Δημοκρατικού Τόξου. Έχουμε, λοιπόν έναν πιο αποφασισμένο και σκληρό Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, ο οποίος έχει κερδίσει τον σεβασμό μέσω του φόβου. Ο Μιχαλολιάκος δεν είναι Καρατζαφέρης, ούτε τα πρωτοπαλίκαρά του είναι ο Άδωνις, ο Βορίδης και ο Πλεύρης. Ή ο Βελόπουλος…

Το ζήτημα είναι, ότι η ΧΑ εκπλήρωσε τον  πολιτικό της ρόλο και γι’ αυτό ξεφούσκωσε. Η πολιτική σκηνή της Ελλάδας χρειάζεται αυτήν την στιγμή πιο διαλλακτικούς φασίστες, οι οποίοι να μπορούν να συνεργαστούν με τον μελλοντικό πρωθυπουργό, χωρίς να αμαυρώσουν το προφίλ του. Έτσι κι αλλιώς, ο κύριος Βελόπουλος έχει περάσει και από το γαλάζιο στρατόπεδο. Ανεπιτυχώς μεν, αλλά πέρασε.

Συνεπώς, η συντριβή της ΧΑ δεν είναι νίκη των προοδευτικών δυνάμεων. Κανένας φαφλατάς δεν μπορεί να καρπωθεί την καταρράκωση του Μιχαλολιάκου, γιατί το φίδι δεν πατήθηκε στο χώμα, απλά άλλαξε φωλιά. Φυσικά ούτε ο ίδιος ο λαός μπορεί να πανηγυρίσει, καθώς ο ίδιος επέλεξε την «Ελληνική Λύση».

Μπορεί να φαίνεται αστείο, αλλά δεν είναι. Ο φασισμός όσες επίσημες ενδυμασίες κι αν αλλάξει, θα προδίδεται πάντα από την βρώμα του!