Αυτή η μοντέρνα αγάπη

«Ήταν η πιο περίεργη ανθρώπινη σύνδεση που έχω ακούσει» είπε. Η ώρα ήταν περασμένη, το μαγαζί είχε αδειάσει αρκετά κι εκείνος ήταν έτοιμος να παίξει τον αγαπημένο του ρόλο. Δηλαδή, περίπου έτοιμος, αν εξαιρέσεις μερικά ποτά. Δεν είχε σημασία· κάτι τον έκανε να πιστεύει ότι άξιζε την ακρόαση. «Ήταν καλοκαίρι και ο φίλος δούλευε σεζόν […]

Αν, τότε, αλλιώς

Του Βαγγέλη Νάκου. Αν, Ένα αυτοκίνητο παίρνει μια στροφή με μεγάλη ταχύτητα. Στην στάση αμέσως μετά την στροφή, ένα παιδί κοιτάζει την οθόνη του κινητού του, χωρίς να δίνει σημασία σε οτιδήποτε άλλο. Όπως περνάει την στροφή και φτάνει στην στάση, ο οδηγός, ο οποίος καταδιώκεται από την αστυνομία, χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Ο […]

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ #1-Στέλλα

Του Βαγγέλη Ζιμετάκη Ώρες ώρες νιώθω ότι ζω σε έναν παράξενο χρόνο. Δεν ξέρω πως να το προσδιορίσω, αλλά είναι φορές που νιώθω πως όλα κυλούν με διαφορά φάσης. Άλλοτε εγώ τρέχω πιο γρήγορα. Και άλλοτε τρέχω ασθμαίνοντας να προλάβω. Πότε κάποιον άνθρωπο, ποτέ κάποιον δείκτη του ρολογιού που δεν πρέπει να ακουμπήσει ένα συγκεκριμένο […]

Ζωή ως φάντασμα

Του Βαγγέλη Νάκου Ήταν αργά όταν έκλεισε τα φώτα και ταυτόχρονα έκλεισε και τα μάτια του. Προσπάθησε να ψηλαφίσει το σκοτάδι, αλλά δεν είχε καμία αίσθηση. Προς το παρόν. Ξαφνικά, επέστρεψαν. Αυτή η γνώριμη αύρα, η σχεδόν ανεπαίσθητη παρουσία, σαν να φοβόταν να ενοχλήσει. Αλλά δεν υπήρχε κανείς τριγύρω πέρα από εκείνον και το φάντασμα. […]

12 ΓΡΑΜΜΕΣ

Του Βαγγέλη Ζιμετάκη Απόψε ήταν μια βραδιά διαφορετική. Ξύπνησε μέσα στη νύχτα και σκέφτηκε, ότι απόψε μπορούσε να την ζωγραφίσει. Την φαντάστηκε, να κάθεται στην καρέκλα εκείνου το μπαρ με χαμηλωμένο κορμί και τα πόδια μισάνοιχτα. Να τον κοιτάει με ένα ύφος σαν συνθήκη ειρήνης. Έτοιμη να παραδοθεί. Αλλά εκείνος που να καταλάβει το σινιάλο… […]

Ακολουθία και καταστολή

Γράφει ο Βαγγέλης Νάκος Περπατούσε κατά μήκος της λεωφόρου με την μουσική να παίζει δυνατά στα ακουστικά του, όπως συνήθιζε. Παρά ταύτα, πάντα μπορούσε να ακούσει τους ήχους της πόλης. Τα αυτοκίνητα που διασχίζουν με ταχύτητα, την παύση ανάμεσα τους. Ξέρετε, αυτό το αεράκι που αφήνει το αυτοκίνητο που χάνεται στον ορίζοντα κι έπειτα το […]

Αντανάκλαση Μιας Τηλεόρασης

Του Βαγγέλη Νάκου Υπάρχουν άνθρωποι κάτω από το σπίτι. Η τηλεόραση παίζει στην διαπασών για να καλύπτει τις φωνές τους και στην αντανάκλασή της μια γέρικη μορφή κοιτάζει το γυαλί ανέκφραστα. Αν έλεγες πως διέκρινες κάποιο ίχνος συναισθήματος, αυτό θα ήταν της ικεσίας στα μάτια του που γουρλώνουν ανά στιγμές. Ίσως νιώθει πως θέλει να […]

«Κανείς δεν μένει εδώ, κανείς δεν φεύγει»

Του Βαγγέλη Νάκου Απουσία σεροτονίνης στο σκοτεινό, μικρό σπίτι. Τα δύο μικρά μάτια μέσα από τα γυαλιά κοιτάζουν ανέκφραστα το κενό, ενώ η ατμόσφαιρα είναι ασφυκτικά γεμάτη με ήχους όμοιους με σειρήνας πάνω από βρώμικες γρατσουνιές. Μια πένθιμη, απαλή και συνάμα έντονη φωνή φωνάζει συνέχεια, ψάχνει τις σωστές ερωτήσεις, ελπίζοντας να βρει τις σωστές απαντήσεις. […]

Τυχαίο 2000-κάτι

Του Βαγγέλη Νάκου Ο μπάρμαν γέμισε για άλλη μία φορά το – για άλλη μία φορά – άδειο ποτήρι του μοναδικού σταθερού θαμώνα εκείνης της παρακμής που συντηρούσε και υποθετικά πάντα, ακόμα βάπτιζε μπαρ. Ήταν το μόνο που του είχε απομείνει· το μπαρ και ο μόνιμα μη χαρούμενος πελάτης. Σήμερα ήταν πολύ σκεπτικός. Άλλοτε ερχόταν […]